wedstrijdverslagen
Wedstrijdverslagen
Statistieken
Alle teams
Alle Teams
Team-foto's
Topscorers
Topscorers
Voetbalstatistieken
geschiedenis
Geschiedenis
 
.
WYSIWYG Web Builder

Ooit, ergens in Nijmegen of omstreken, op een donkere, koude, doordeweekse avond, in een ongezellige, wat verouderde sporthal, liep het uit de hand tussen NEC en Hatert of n van die andere tuigwijkvoetbalteams die de stad rijk is. Een nogal heetgebakerde tegenstrever stond borst aan borst met n van de onzen, en de toon van het gesprek was onvriendelijk te noemen. De situatie dreigde uit de hand te lopen. Even had ik zelf het idee om ertussen de springen en de rust te herstellen. Toen ik echter, naderbij komend, de tegenstander eens goed bekeek - geen vergadertype, rood aangelopen, gedrongen, sterk vooral, en klaar om te exploderen - en ik visualiseerde hoe mijn voortanden als kiezelsteentjes tussen de gekleurde lijnen van het speelveld zouden stuiteren, schatte ik ineens in dat ze er onderling ook wel uit zouden kunnen komen.
Zo niet Paul. Hij stelde zich op tussen de twee vechtersbazen, weerde beide kemphanen af, sprak wat zalvende en sussende woorden en zie: de vrede werd getekend.
En deze Paul van der Heijden nu gaat stoppen met zaalvoetballen. Paul gaat stoppen bij NEC. Onze leider gaat stoppen. Dat geeft een vreemd gevoel.
Het kn natuurlijk wel, NEC zonder Paul. Maar het is onwennig. Het is als een schoen zonder veters, of een bar zonder bier. Of als een fiets zonder zadel; het kn wel, maar het voelt wat ongemakkelijk.

Paul, dat is de natuurlijke leider van zijn omgeving. Echt, hij was niet alleen de kapitein van NEC door zijn fysieke gestel of omdat hij dreigde ons helemaal in elkaar te meppen als we hem niet zouden kiezen tot aanvoerder. Nee, het was vooral zijn natuurlijke charisma. Zijn drang naar de vreedzame oplossing. Zijn vanzelfsprekende overwicht op de situatie.

Zo lang het Paul goed ging, ging het ons goed, zo lang het ons goed ging, ging het Paul goed.
Hij was eigenlijk, wel beschouwd, een op confucianistische leest geschoeide leider; als Paul goed was voor ons, waren wij goed voor Paul en was hij onze aanvoerder. Hij was niet ons kopstuk door de tiran uit te hangen, maar door zijn goede gedrag, dat een voorbeeld was voor ons. En een goed voorbeeld, doet goed volgen

Ook na de match in de kroeg was Paul de voortrekker. De generaal. De centurion, zoals je wilt. Hij dronk het meeste bier, hij at de meeste nootjes en hij verliet meestal, diep in de nacht, als n van de laatsten het zinkende schip, schijnbaar onaangedaan door de vaten drank die hij had weggeklokt.
Aan het eind van zon lange evaluatie in caf De Cantine of Trianon keek Paul met de kin omhoog terug op de avond en kon hij bij buitengaan trots zeggen: Veni, vidi, vici! Terwijl wij op handen en voeten het pand verlieten en niet verder meer kwamen dan: Veni, vidi, waar is mijn fietsie?
Ja mensen, en zo zijn we alweder bij de laatste alinea aanbeland.
Oh oh, wat is Paul geweldig, Paul hier en Paul daar, Paul zus en Paul zo. Ik heb nu zo veel slijm in mijn wangen verzameld door deze lofzang dat ik dorst heb als een paard. Daarom vind ik dat ik een meter bier verdiend heb. Op kosten van Paul uiteraard.
Want hij is onze leider.

Jeel, januari 2019