30 januari 2012

SCH-NEC (6-7)

 

Ché

 

20 oktober 2004, 15.18.

Daar was hij dan eindelijk; Ché.

Hij was wel een beetje te laat want we dachten dat hij een weekje eerder zou komen.

Maar meneer zat nog zo lekker bij mama in de buik.

Ook toen hij er echt uit moest deed hij zijn best om bij mama te blijven.

Een keizersnede bood uiteindelijk uitkomst. Toen de chirurg hem omhoog tilde,  was het eerste dat Ché deed, niezen. ‘Gezondheid jongen’,  zei de arts. Daarna een grote gaap van Ché.

We konden het niet geloven dat hij er echt was, zijn kamertje was al weken klaar en nu was hij er.

Maar mama en Ché moesten nog even in het ziekenhuis blijven. Gelukkig woonden we toen al achter het Radboud ziekenhuis dus lekker dichtbij.

Ik zie me zelf nog fietsen, die eerste keer naar huis. Ik fietste juichend door het bosje tussen het Radboud en ons huis.

Ché was een heel tevreden ventje en dat is hij nu nog steeds.

 

Toen hij een half jaar oud was heeft hij een moeilijke periode gehad. (en voor ons was het bijna net zo zwaar)

Hij was op eens erg ziek, de huisarts stuurde ons 3 x met een kluitje in het riet.  (nee Gerard, niet letterlijk)

Gelukkig heb ik een vrouw die als het nodig is op haar strepen gaat staan;

‘EN NU STUUR JE ONS NAAR IEMAND DIE ER WÉL VERSTAND VAN HEEFT!’, zei ze heel rustig tegen de huisarts.

Toen we 10 minuten later in het ziekenhuis waren was er gelukkig zo iemand die er wel verstand van had. Deze dame herkende de symptomen van de zeldzame ziekte die Ché bleek te hebben. Hij had de ziekte van kawasaki. Voor de geïnteresseerden: http://www.gezondheidsplein.nl/aandoeningen/1335/ziekte-van-kawasaki.html

 

Na behandeling en twee weken ziekenhuis mocht hij weer naar huis. 1 ½ jaar lang waren er nog controles van de kransslagaders en het hart. Gelukkig heeft hij er niets aan over gehouden.

 

In de jaren daarna groeide hij goed en bleek een lief en nog steeds tevreden kereltje te zijn. Hij heeft veel vriendjes en vriendinnetjes. Op school gaat het ook goed en hij is een grote fan van Michael Jackson. Hij houdt van de pannenkoeken van papa en van Indische hapjes die mama maakt.

Sinds dit schooljaar zit hij op atletiek, hij is er niet erg goed in, maar hij heeft er veel plezier. Voor ons het meest belangrijk. Zijn favoriete vakantieland is Ameland, en zijn lievelingsdier onze kat Quincy.

Zijn favoriete tv-programma’s zijn The voice of Holland en The voice Kids. (het liefst met zelfgemaakte hapjes van mama binnen handbereik)

 

En nu houdt hij ook ineens van voetbal, hij is komen kijken toen wij tegen SCH moesten.

Hij vond ons erg goed, en wil vaker mee gaan kijken. Ik krijg het gevoel dat de vacature van doelman in ons team over een jaar of 15 opgevuld kan worden!

 

De uitslag weet ik niet meer, wel dat we gewonnen hebben.

 

Sjoerd