28 februari 2012

NEC Krayenhoff 1 (4-2)
 
Gewoontes
 
Sommige gewoontes in het voetbal zijn even onzinnig als hardnekkig. Een tijdje geleden was het mode om een hoekschop met zn tween te nemen. Een koddig gezicht: de eerste speler schiet de bal naar de tweede speler, die anderhalve meter verder staat. Deze stopt de bal en loopt weg, waarna de eerste speler alsnog een voorzet geeft. Het positieve effect van deze actie, anderhalve meter terreinwinst, weegt niet op tegen het nadeel ervan, namelijk dat je een speler onttrekt aan het spel. Daarmee haal je je scoringskansen omlaag f verzwak je je eigen verdediging, in het geval van een snelle uitbraak van de tegenstander. Het was een tijdje populair, deze strategie, en het is nog steeds niet uitgeroeid. Afgelopen weekend zag ik het Feijenoord nog doen tijdens de competitiewedstrijd tegen Groningen.
 
Een andere rare gewoonte in het voetbal zie je vaak als een team de bal achterin rondspeelt. Als de tegenstander dan gaat jagen, kan een verdediger soms niets beters (of minder risicovols) bedenken dan de bal terugspelen op de keeper. Deze rost de bal vervolgens wild naar voren. Negen van de tien keer betekent dat ogenblikkelijk balverlies. Het merkwaardige van deze actie is dat alleen de keeper gemachtigd lijkt om de bal een ros te geven. Als een verdediger dat doet, krijgt hij kritiek van zijn medespelers en de hoon van alle toeschouwers over zich heen. Terwijl het resultaat precies hetzelfde is. (Sterker zelfs: als de verdediger de bal wegtrapt, komt deze nog een stuk verder dan wanner de keeper dat doet).
 
Afgelopen dinsdag beleefden wij voor het eerst in al die lange voetbaljaren een dergelijke situatie. We stonden al met 2-0 voor, na een fraaie solo van Remco en een heerlijk lobje van Casper na een een-twee met Patrick. De tegenstander restte weinig anders dan ons vast te zetten. Dat deden ze zo goed dat Erik bij een intrap linksachter aan de zijlijn de bal alleen kwijt kon aan Sjoerd. Sjoerd roste de bal niet meteen naar voren, zoals je gewend bent van de keepers op tv, maar probeerde hem te passen naar een medespeler. Helaas werd dat doorzien door een tegenstander, waarna de trekker snel werd overgehaald en de 2-1 op het scorebord verscheen. Gelukkig bracht Patrick meteen daarna de marge weer op twee goals, ditmaal niet door naar rechts te kappen en in de linkerhoek te scoren, maar door links te kappen en in de rechterhoek te scoren. Met buitenkantje rechts, dat wel. De linkerschoen blijft altijd schoon.
 
In de tweede helft hadden we weer zon heikel keepermoment, wederom bij een intrap, nu van rechtsachter. Opnieuw was Krayenhoff aan het vastzetten, opnieuw bracht Erik onze keeper in verlegenheid. Wijs geworden door de onfortuinlijke ervaring uit de eerste helft, trapte Sjoerd de bal nu ferm en krachtig de gevarenzone uit. Sjoerd beet Erik vervolgens toe dat hij niet gediend was van dergelijke grappen. Keepers hoeven niet mee te voetballen, sterker zelfs, ze mogen het ook bijna niet van de KNVB, die allerlei regeltjes bedenkt om de meevoetballende keeper in zijn hok te houden - tot groot genoegen van Sjoerd die daarmee een zware verantwoordelijkheid van zijn brede schouders voelt glijden. 'Als ik kon voetballen, was ik geen keeper geworden.' Erik had de bal dus gewoon naar voren moeten loeien, maar hij verweerde zich achteraf door te stellen dat het fysiek onmogelijk is om van die kant met rechts een ferme trap naar voren te geven, zonder dat je andere voet de zijlijn passeert een heel klein maar cruciaal regeltje waar de scheids wel heer erg op lette. Daar moeten we de volgende keer iets op verzinnen. Met de rechterbuitenkant nemen? Of toch maar met links?
 
De wedstrijd werd nog even spannend door een tegendoelpunt uit een hoekschop. Maar de verlossende goal lag op de (rechter)schoen van Patrick, die op een scherpe dieptepass van Remco razendsnel uitbrak, de keeper routineus passeerde en de voorsprong uitbouwde naar een veilige 4-2.
 
Echt verrassend was onze overwinning niet. We hadden geen moment het gevoel dat we dit konden verliezen. Geen van de tegenstanders had een verrassende individuele actie in huis. Waarop Erik droog opmerkte: Dat is bij ons eigenlijk ook. Alleen Pat heeft zon actie, maar je weet wat hij gaat doen. Je weet alleen niet wanneer hij het gaat doen.
 
Aan Sjoerd zal het in ieder geval niet liggen. Op Morado 5 na hebben we het minste aantal tegengoals van alle teams in onze competitie. Of hebben we de minst terugspelende verdediging?
 
Paul