NEC – Blauw Wit 2

3 april 2012

 

De week van de waarheid

 

Ooit was de indeling van het jaar overzichtelijk. Naast de gebruikelijke kerkelijke feestdagen had je slechts rekening te houden met twee dagen die aan een liefdadig thema waren gekoppeld: Dierendag en Moederdag. Op die dagen besteedde je wat extra aandacht aan je dierbaren, en daarmee was de kous af. Maar aan het eind van de vorige eeuw begon marketing als economisch instrument een bijna schaamteloze zegetocht in alle geledingen van de maatschappij, inclusief de goede-doelen-wereld. Onzichtbare, maar ijzeren economische wetten dwingen sindsdien dat ook Goede Doelen meedoen in een krankzinnige wedloop om aandacht. Dat heeft ondermeer geleid tot de oprichting van een heuse goede-doelen-branchevereniging met meer dan 330 leden. Tegelijk ontstond een wildgroei aan dagen, weken, maanden en jaren die zijn uitgeroepen om een bepaald thema nationaal en internationaal onder de aandacht te brengen.

 

Een slim marketingbureau sprong handig in op deze marketinggekte en lanceerde vorig jaar een issuekalender, niet zozeer om de wereld kennis te laten maken met al het onrecht dat bestreden moet worden, maar vooral om opdrachten binnen te slepen om nog meer issues te creëren. Goede Doelen is big business. ‘Staat uw issue al op de agenda?’ kopt de kalender in grote felle letters. Want als je niet op de kalender staat, tel je niet mee. De achterkant van de kalender is een levensgrote reclamepagina voor het bureau, de Issuemakers, die uiteraard voor veel geld kunnen adviseren hoe ook jouw goede doel een issue wordt.

 

De kalender bevat bijna 400 items, gemiddeld dus meer dan 1 per dag. Er is dan ook veel overlap. Zo is 2012 niet alleen het Jaar van de Draak en Internationaal Jaar van de Coöperaties, maar ook het Jaar van de Buitenplaats en het Europees jaar van actief ouder worden. Daarnaast heb je nog themaweken en themadagen, zoals de Dag van de Vroedvrouw, de Linkshandigendag, de Internationale dag voor biodiversiteit, Nationale complimentendag, de Internationale Dag tegen het Uitbuiten van het Milieu tijdens Oorlog en Gewapende Conflicten, en ga zo maar door.

 

Mijn nieuwsgierigheid ging uit naar speciale dagen waarop wij met NEC hebben gevoetbald. In januari speelden we tegen Morado 5 tijdens de Week van het Vermiste Hart (en die verloren we dan ook prompt met 0-6). Ook tegen SCE 2 verloren we, maar ja, wat wil je ook, het was de Week van de Slokdarmkanker. In de Week van de Euthanasie wonnen we nipt van Morado 4, gevolgd door een onvermijdelijke nederlaag in de beker vanwege de Week van de Nestkast. Op 28 februari, Internationale RSI-dag, versloegen we Krayenhoff moeiteloos - RSI, daar hebben wij geen last van. Ook behaalden we winst tijdens de Nationale restaurantweek, maar in de Week van Nederland Schoon werden we door Morado 5 van de mat geveegd. De daarop volgende Week van de Lentekriebels konden we benutten voor een overwinning op UniZVV 3.

 

Afgelopen dinsdag bleek themaloos, bruut ingeklemd tussen de Wereld Autismedag (2 april) en de Internationale Dag voor de Bewustwording van de Risico’s van Mijnen (4 april). Het enig aanknopingspunt voor zingeving lag besloten in de Maand van de Filosofie. Al dan niet toevallig was het in Trianon ook filosofenavond, met een lezing over de vraag: Kun je denken met je ziel en je hart? Het leuke van filosofen is dat ze de eerste uren zo bezig zijn met het discussiëren over de betekenis van de vraag, dat ze nooit toekomen aan het formuleren van een antwoord. Maar wel leuk hebben gediscussieerd.

 

Wij zaten ondertussen in het donker. Letterlijk, want in onze kleedkamer weigerde de bewegingsmelder en dus ook het licht, ondanks manmoedige bewegingen van de in allerijl opgetrommelde bebrilde barchinees. Met iPhone-schijnsel moesten wij daarom tasten naar de juiste kledingstukken. Een slecht voorteken misschien, deze Dag der Duisternis, maar dat is een te makkelijk cliché om onze verliespartij te verklaren. Als we dan toch in de lijn van het thema blijven, zou ik eerder zeggen dat wij filosofisch superieur waren aan onze tegenstander, maar het af moesten leggen in de minderwaardige, fysieke wereld.

 

Het was de Week van de Waarheid of de Dag van de Duidelijkheid. De waarheid is dat Blauw Wit 2 gewoon een klasse beter is dan alle andere teams in onze poule. Ondanks dat we dat weten en beseffen, blijft het niet leuk om te verliezen, en zeker niet met 11-2. Filosofisch weinig verheffend is dat dan toch de frustratie toeslaat, waarbij Sjoerd en Erik deze zelfs meenamen naar de kleedkamer. Gelukkig weten we dit soort rimpels snel glad te strijken, daar komt geen mediator aan te pas (de Week van het Zelfoplossend Vermogen).

 

In Trianon zagen we nog juist hoe Milaan in de Champions League door Barcelona compleet werd overklast (dat gevoel kennen we). Ondertussen waren de filosofen klaar met luisteren en mochten ze hun nieuw verworven gesprekstof botvieren in het café. Filosofen en voetballen gaan echter niet samen, waarna Erik een papiertje tevoorschijn toverde met tien samengestelde portretten, elk bestaand uit vier delen van gezichten van bekende muzikanten. De bedoeling was dat je al die veertig muzikanten kon herkennen. Een fijne hersenkraker die vast is georganiseerd in het kader van de Maand van de Quiz. En een mooi alternatief voor saai voetbal.

 

Die houden we erin. Om in de sfeer te blijven: hier vier ex-spelers van NEC. Degene die ze als eerste goed heeft, krijgt volgende keer een mooie assist.

 

Paul

 

Macintosh HD:Users:Paul:Desktop:Voetbalquiz.jpg