23 april 2013

NEC – Krayenhoff 1

 

Komend jaar

 

Ons zaalvoetbalteam was altijd een stabiele factor in mijn leven, maar sinds deze zomer is alles anders. Sjoerd gaf als eerste aan dat hij vanwege een deeltijdstudie niet meer op de dinsdag zou kunnen voetballen, waarna wij redelijk unaniem besloten om volgend jaar onze vaste thuisspeeldag te veranderen in maandag. Kan hij tenminste nog minstens de helft van de wedstrijden meedoen. Maar na Sjoerd volgden nog meer afvallers, en een stuk rigoureuzer: Remco last een sabbatical in vanwege een bijscholingscursus, en Wim stopt vanwege structureel blessureleed. Wim kondigde zijn afscheid aan per e-mail, wat Jan prikkelde tot de volgende reactie: Zeer spijtig dat je stopt. Onze meest talentvolle, mooiste en sierlijkste voetballer... dat zal onherroepelijk ten koste gaan van de kijkcijfers. Maar als je nog vaker geblesseerd ben dan ik, zak je natuurlijk door de ondergrens.’

 

Tot overmaat van ramp maakte ook Jeroen tijdens het afsluitende NEC-uitje bij De Serre bekend dat gaat stoppen. Blessuregevoelige sprintersbenen, onwillige hamstrings en kuiten. Gek wordt hij er van.

 

Macintosh HD:Users:Paul:Desktop:NEC-uitje.JPG

 

We zullen ze missen, de jongens, en volgens mij geldt dat andersom net zo.

 

Hoe nu verder? Van tien spelers naar zes en een half, da’s een behoorlijke aderlating. Gelukkig hebben we Joppe achter de hand, onze ex-NEC-speler die na een avontuur in Utrecht is teruggekeerd naar Nijmegen. In de tussentijd heeft hij keurig zijn conditie op peil gehouden, hopend op een rentree. Joppe mocht er al even aan proeven, vorig jaar tijdens twee vriendschappelijke wedstrijden. En omdat we de laatste wedstrijd tegen Krayenhoff met te weinig man waren, besloten we – geheel tegen onze principes – om Joppe te vragen om in te vallen. Het ging tenslotte nergens meer om.

 

Joppe was samen met Jeroen de uitblinker van ons team. Ondanks maagklachten vanwege een te gretig verorberde Turkse pizza, was Joppe als enige altijd aanspeelbaar. Komt ook omdat Patrick met een pijnlijke lies op de bank bleef. Joppe mocht tijdens zijn illegale competitiedebuut zelfs scoren, op aangeven van Jeroen die zelf ook twee keer doel trof na geweldige uitworpen van Sjoerd. Ondanks al deze goals slaagden we er niet in om te winnen van Krayenhoff. Had ook te maken met de achillespees van Jeroen die protesteerde tegen al deze activiteit. Een voorbode voor zijn latere afzegging. De precieze einduitslag is mij ontschoten, en omdat de website voetbal.nl alle statistieken van vorig jaar heeft gewist, ook niet makkelijk meer te achterhalen. Maar Erik weet dat vast nog wel.

 

Macintosh HD:Users:paulvanderheijden:Desktop:Schermafbeelding 2013-07-27 om 01.22.46.png

 

Door dit verlies eindigden we als zesde in onze poule, in plaats van derde. Erik vluchtte uit pure teleurstelling naar een concert van Voice of Holland-finalist Erwin Nyhoff in de achterzaal van Trianon. Ondertussen vertelde Joppe een smakelijke anekdote over Jan, die een keer op een pizza in slaap was gevallen, met een olijf in zijn oor. Jeroen en Joppe bleken elkaar vorige zomer toevallig te zijn tegenkomen bij een riviertje in Frankrijk. Toeval bestaat niet.

 

Joppe heeft de sociale en medische keuring dus glansrijk doorstaan, met het oog op volgend jaar. Behalve Joppe krijgen nog een collega van Patrick met de naam Dico, volgens Jan ‘een naam die doelpunten doet vermoeden’. Remco las hierin zelfs een combinatie van Deco en Zico. De toon is alweer gezet, zie maar eens van dat imago af te komen.

 

Ondertussen is ook de nieuwe indeling bekend. Eindelijk geen Blauw Wit meer! Dat biedt kansen, hoewel het aantal teams is uitgebreid naar 12 en we daarom statistisch gezien ook meer concurrentie hebben. En dus ook lekker veel wedstrijden mogen spelen. Maar het hoogtepunt voor komend voerbaljaar valt in januari, als we een afscheidswedstrijd gaan organiseren, in ieder geval voor Wim en Jeroen. Ik verheug me er nu al op.

 

Ciao

Paul

 

 

 

 

Macintosh HD:Users:Paul:Desktop:Indeling 2013.png