10 september 2013

NEC – SCE 4

 

Principes

Zoals jullie misschien nog wel weten zijn Pauline en ik vorig jaar lid geworden van Veronica. Niet omdat we de programma’s van deze omroep zo geweldig vinden, integendeel, ik kijk nooit naar die pulp. En ook niet omdat de Veronica-gids zulke diepgaande interviews en achtergrondinformatie geeft. Dat blad bestaat voor een groot deel uit foto’s van soms halfontklede onbekende BN-ers en het enige pluspunt van de gids is de overzichtelijkheid van de lijsten met uit te zenden tv-programma’s. Maar aangezien we een tablet cadeau kregen bij een jaarlidmaatschap zetten we onze principes even opzij en krijgen we nu wekelijks de gids opgestuurd in ruil voor een Android van Empire Electronics.

Dit tot verbazing, soms zelfs ergernis of lichte woede van sommigen: je zet je principes niet opzij voor een tablet ter waarde van € 129,50! Ach, ’t is maar een omroep, was mijn verweer, geen foute politieke partij of de WaffenSS. En toen ging dat ding ook nog binnen een week kapot en moest ik alle zeilen bijzetten om een nieuwe te bemachtigen. Men verkneukelde zich hoorbaar.

Vorige week kwam ik thuis uit het werk en Pauline zat wat beteuterd op de bank. Is er iets? Ik ben een nieuw abonnement ingerommeld, van de Veronica-gids, zei ze zacht. Ze had gebeld met de omroep om ons lidmaatschap op tijd te beëindigen, maar “die aardige jongen”  had zo’n aantrekkelijk aanbod dat ze overstag was gegaan en we weer een jaar aan Veronica vastzitten. Ze was eringerommeld, zoals Jan Pronk vond dat Nederland ooit de Irak-oorlog was ingerommeld. Ik vond haar woordkeus zo grappig, dat ik mijn principes moeiteloos nog een jaartje opzijzet.

Dinsdag na onze tweede wedstrijd van het seizoen kwam de uitdrukking weer in me op: we zijn vanavond een nederlaag ingerommeld. Goed, we hadden geen echte keeper in de persoon van Sjoerd of Dico. En Paul en Gerard hadden tennismankementen en Jan de gebruikelijke fysieke bezwaartjes. Maar onze oude SCE-tegenstanders zouden we rustig op eigen helft opwachten en in de counter keihard toeslaan. En zo leek het te geschieden. Patrick maakte 1-0 (stiffie) en 2-0 (droog schot), een voorbode voor een flinke overwinning. Maar Joppe kende de lepe SCE-spelverdeler nog niet, die prompt leep scoorde met een punter in de lange, Janloze hoek. De 2-2 was een onduidelijke rommelgoal en hoewel invaller-reservedoelman Paul nog enkele malen knap redding bracht, liep SCE uit naar 2-5, voordat Patrick een hattrick completeerde. Waar het precies mis ging, was moeilijk te zeggen, maar we waren er toch ingetuind. Eringerommeld.

Het bier in de Weurtse kantine was ijskoud, evenals het spel van Oranje, maar ons verblijf daar wekte ergernis en zelfs lichte woede op, met name door de ondermaatse opmerkingen van de barkeeper. “Wil nog even met kracht melden: dit is de laatste keer dat we in Weurt blijven hangen, wat mij betreft. Wat een plat gedoe.” , aldus  Paul in een nachtelijke mail (2.12 uur). Hij had met Joppe tot half twee in Trianon gezeten, ongetwijfeld met minder koud bier en veel eloquenter barpersoneel. Sommige principes moet je nooit verloochenen.

Gerard