21 oktober 2014

NEC – Morado 7

 

Kritiek

 

Het Nederlands elftal is rampzalig gestart aan het nieuwe seizoen. Van de vier wedstrijden wisten we er maar eentje te winnen – en dan ook nog met hakken over de sloot. Er is nog geen man overboord, we hebben alles nog in eigen hand, maar na de uitstekende prestaties op het afgelopen WK valt dat het volk nogal rauw op het dak. En aangezien Oranje van iedereen is, heeft iedereen ook een mening over de oorzaak. Daar kun je je ook weer aan ergeren, dat iedereen een mening heeft, maar dat is nu eenmaal zo. Volgens Herman Pleij is dat zelfs een wezenlijke karaktertrek van Nederland: de uitloper van een felbevochten vrijheid van denken en handelen door de opkomende stedelijke burgerij in de Late Middeleeuwen. Daardoor hebben we een aangeboren afkeer van hiërarchie. Voetbalkritiek is een interessant maatschappelijk fenomeen.

 

Opvallend is dat het volk er niet over eens is wat nu de oorzaak is van onze huidige voetbaldepressie. Het zou liggen aan de mentaliteit van de spelers, het verouderde spelsysteem, een enkele voetbalanalist wijst Robin van Persie aan als rotte appel en ik heb zelfs een column gelezen waarbij het gezapige publiek de schuld krijgt. Maar de grootste boosdoener is ongetwijfeld coach Guus Hiddink, die wordt afgeschilderd als een te oude, gezapige coach die te weinig drive meer heeft om zijn spelers te motiveren. Op zo’n gezellige voetbaloom zitten we niet te wachten, althans niet als de resultaten tegenvallen. Wat ook meespeelt is dat het een stuk makkelijker is om de softe Hiddink openlijk te bekritiseren dan de strenge Van Gaal. Iets meer nadenkende criticasters geven niet Hiddink zelf de schuld maar de instantie die hem heeft aangesteld, de KNVB. Onvermijdelijk krijgt de destijds gepasseerde coach Ronald Koeman nu de rol van mogelijke Verlosser toegeschreven – wat helemaal nergens op gebaseerd is.

 

Voorlopig blijft het allemaal bij het oude. De KNVB peinst er niet over om Hiddink na vier wedstrijden te ontslaan. Als we de volgende twee wedstrijden winnen, is er plotseling geen vuiltje aan de lucht. Veel mensen die zich voetbalkenner noemen, vergeten lessen uit de geschiedenis: het Nederlands elftal heeft wel vaker moeite gehad met wedstrijden in de poule. En trouwens niet alleen het Nederlands elftal: in deze zelfde aanloop naar het EK speelt wereldkampioen Duitsland gelijk tegen Ierland en verliest van Polen, Spanje verliest van Slowakije, Italië ontsnapt met 0-1 in Malta en Portugal verliest thuis van Albanië.

 

Bij ons zaalvoetbalteam hebben we geen last van kritiek op de coach, want een coach hebben we nooit gehad. We hebben trouwens ook geen kritisch publiek, want er komt nooit een hond kijken. En voetbaljournalisten zien we al helemaal nooit langs de lijn. Het enige bewijs van onze voetbalactiviteiten is deze reeks voetbalverslagen, en die zijn per definitie onbetrouwbaar. Dat geeft mij als verslaggever en vreemd gevoel van vrijheid. Met evenveel stelligheid kan ik de wedstrijd en de spelers ophemelen of bekritiseren. Misschien zou een van de spelers bij het lezen de wenkbrauwen fronsen, maar na verloop van de weken, maanden en jaren zakt de herinnering aan deze ene wedstrijd weg in een drijfzand van vergetelheid. En blijft slechts over wat er geschreven staat. Zelfs de uitslag is te verdraaien. Later zou men dat nog kunnen onderzoeken, maar mijn inschatting is dat niemand dat ooit gaat doen.

 

(Nu geeft de werkelijkheid al genoeg uitdaging om te verwoorden, dus zal een al te frivole interpretatie daarvan niet zo snel uit mijn pen vloeien. Dat is dan weer een mazzeltje voor komende voetbalhistorici.)

 

Wat blijft van de wedstrijd afgelopen dinsdag in ons collectieve geheugen hangen? Weinig, ben ik bang. Een Morado-team, energieke maar onervaren jonkies van 18-23 jaar. We waren slechts met zessen, dus moesten we onze inspanning nog meer doseren dan anders, maar dat deden we dan ook uiterst effectief. Heel bijzonder is dat alle veldspelers (Patrick, Mark, Joppe (2x), Erik en ik) allemaal scoorden. Meteen erbij zeggen dat Patrick drie assists gaf, anders krijg ik een boze opmerking (en vertikt hij het voortaan om de bal af te geven). Uiteindelijk werd het 6-3.

 

Gezien onze leeftijd, slechtere conditie en fysieke kwaaltjes hebben we het maximale eruit gesleept. Als we een coach hadden gehad, zou hij mogen blijven.

 

Paul