9 februari 2015

NEC UniZVV 2

 

Pasjes

 

Voorafgaand aan de revanche wedstrijd tegen UniZVV brak er enige paniek uit. Niet bij onze jongens die zich concentreerden op het warmlopen, maar bij degene die het wedstrijdformulier moest invullen. Ik dus. De pasjes zaten niet in de map. En zonder pasjes geen voetbal, zo zijn de regels. Opvallend genoeg slaagde ik er niet in om mijn bezorgdheid over de dreigende uitsluiting over te dragen aan mijn medespelers. Schijnbaar onaangedaan vervolgden ze hun korte sprintjes - op Patrick na die nooit warmloopt maar zich louter bezighoudt met schieten op goal. Een enkeling kwam wat verveeld naar De Tas, graaide een half minuutje vergeefs tussen de overgebleven broeken en sokken, waarna hij schouderophalend weer het veld in sjokte. Koortsachtig snelden mijn gedachten in de richting van een oplossing, daarbij vertroebeld door de vraag of het verantwoordelijkheidsgevoel van mijn teamgenoten nu zo slecht is, of dat van mij te groot.

 

De pasjes moeten kwijt zijn geraakt tijdens de vorige wedstrijd. En toeval of niet, dat is precies een van de zeldzame wedstrijden waar ik niet bij was. (Zal je net zien, maken ze er meteen een potje van.) Maar we zaten in Weurt en de vorige wedstrijd was in de OC Huismanhal, dus de pasjes even ophalen lag buiten de mogelijkheden. Er zat niets anders op dan de scheidsrechter deelgenoot te maken van het probleem. Tot mijn grote verbazing maakte hij er geen punt van. Natuurlijk kent hij ons, we komen hem al jaren tegen in de zaal. Maar zijn belangrijkste motivatie was: Op dit niveau ga ik daar niet moeilijk over doen. Anders zijn we allemaal voor niks gekomen. Heerlijk, ze bestaan nog, de meedenkende, meelevende gezagsdragers, zoals conducteurs die begrip hebben voor hectische treinomstandigheden en politieagenten die niet meteen met boetes zwaaien maar het laten bij een waarschuwing.

 

We mochten spelen.

 

En we speelden niet zomaar een wedstrijd. Het was de ultieme revanche tegen UniZVV, van wie we laatst zo smadelijk hadden verloren. De tekenen waren gunstig, hun beste man (Klaas) deed niet mee en ze voelden zich zo verzwakt dat ze zelfs voorstelden om de wedstrijd op een andere dag te spelen. Natuurlijk wilden we dat niet, want we wilden wraak.

 

En de wraak kwam ook. UniZVV had weinig snelheid en slagkracht voorin, maar verdedigde taai. Langzaam sloegen we bressen in de defensieve muur en liepen we door goals van Remco en twee keer Patrick uit naar een 3-0 voorsprong. Na rust brachten we onszelf in de problemen door kansen te missen. UniZVV rook mogelijkheden nadat Yeti zijn reputatie ontkrachtte door zijn stevige lijf op de achterlijn soepel om Mark heen te slingeren en in de korte hoek te scoren. Even later had Mark wederom het nakijken na een zesdubbele schaar van Etienne. De paniek sloeg in onze futsalschoenen toen verdediger Ernst de bal per ongeluk in de goal liep en de stand gelijk trok. Gelukkig kon Mark revanche nemen door een bal die voor zijn voeten viel ongenadig in de touwen te jagen. Even later rondde hij een uitbraak keurig af, zodat we met een verdiende 5-3 overwinning de kleedkamer konden opzoeken. Zeer belangrijk voor Patrick en Mark, want de helft van UniZVV bestaat uit medespelers van hun veldvoetbalteam en een tweede nederlaag zou hen nog maandenlang worden nagedragen.

 

In de intellectuele flipperkast van de naborrel kwam het gesprek op opvoeding. Patrick verbaasde zich erover dat je wel een puppycursus kan volgen als je een hondje koopt, maar als je een kind krijgt moet je het zelf maar uitzoeken. Al filosoferend constateerden we dat er tegenwoordig nauwelijks meer een generatiekloof is, althans niet in de mate zoals wij die hebben ervaren. De jeugd is tamelijk homogeen, protestgroepen als punkers en hippies bestaan niet meer, de spaarzame demonstraties en bezettingen appelleren meer aan nostalgie dan aan een breed gedragen maatschappelijke onvrede. Is dat slapte van de jongere generatie of is de maatschappij ten positieve veranderd? Feit is wel dat dit de eerste periode is in de hele geschiedenis dat kinderen in volledige geestelijke, economische, sociale en religieuze vrijheid opgroeien. Dat is heel wat waard. Of dat leidt tot geestelijke weekheid of juist kracht en balans, zal de tijd ons moeten leren.

 

Met voetbal heeft dat natuurlijk weer helemaal niets te maken. Daar kon ik me de volgende dagen weer druk om maken, want het probleem van de vermiste pasjes was nog niet opgelost. De hierop volgende discussie via Telegram is heerlijk typerend voor ons team.

 

Paul: Gerard liggen de pasjes toevallig bij jou?

Gerard: Denk het niet. De map is hier niet uit de tas geweest.

Paul: Wie was de aanvoerder?

Dico: Volgens mij Eric

Dico: Oh nee, die was coach

Gerard: Misschien ik, maar de pasjes heb ik niet. Belletje naar de Hennie Huismanhal?

Paul: Is al gebeurd, niets gevonden.

Paul: Sjoerd, in dat geval moeten we - uh, moet jij - nieuwe pasjes aanvragen.

(Volgende dag)

Paul: Mannen, wederom impasse. Onze pasjes zijn kwijt. We hebben heel veel mazzel dat we toch konden spelen, dankzij aardige scheids. Maar dat gaat volgende keer niet gebeuren, dan komen we voor Jan Joker naar de hal. Oftewel: als de sodemieter nieuwe pasjes aanvragen!

Mark: Moeten we dat zelf doen of doet Sjoerd dat?

Sjoerd: Ja ik denk ik, maar dat duurt wel ff voor ze er zijn.

Sjoerd: Wb die pasjes: alles is nagekeken? Want dan moet ik heel snel nieuwe aanvragen. Ik meen me te herinneren dat we ooit pasjes kwijt waren en dat die later werden gevonden in de sporttas van een vriendin van de dochter van Erik. Moeten we haar ff bellen

Mark: @erik, welk jas had je die avond aan, zitten ze daarin????

Erik: Ik heb ze niet gezien! En volgens mij ook de laatste 4 maanden niet aangeraakt.

Paul: Nogmaals: wie was aanvoerder? Die moet het formulier hebben ondertekend en meegenomen, en mogelijk ook de pasjes.

Erik: Zijn de pasjes bij de vorige wedstrijd tegen morado (8-1) nog wel gezien? Ik was daar niet bij. Zal mijn dochter nog eens vragen.....

Mark: @remco, kopie formulier moet in de map zitten, daarop kun je zien wie aanvoerder was.

Sjoerd: Of in de tas van de tegenstanders?

Paul: #remco: en welke pasjes precies missen

Dico: En gooi de tas en map eerst nog eens goed overhoop en pluis deze uit om te kijken of ze er toch niet nog ergens in liggen....

Remco: Trovato!

Remco: In de dubbele bodem van de achterflap van map.

Gerard: Held!

Joppe: Wie zoekt zal vinden!! Super.

 

 

Zo zie je maar weer. Paniek om niks. Het komt altijd wel weer goed.

 

Paul

 

Nawoord Ernst:

Bedankt. Goed verslag. 1klein puntje echter: ik liep de bal niet per ongeluk in de goal. Ik maakte gebruik van het verrassingsmoment toen ik de bal achter me kreeg aangespeeld. Met een no-look and no-know actie werd het 3-3